Relaks i romans

Mając reputację jednego z najatrakcyjniejszych miast w Europie, Barcelona świętuje swoją rolę stolicy Katalonii. Kosmopolityczna i międzynarodowa atmosfera miasta sprawia, że jest to ulubione miejsce wielu ludzi na całym świecie. Miasto jest szczególnie znane ze swojej architektury i sztuki – podróżnicy z całego świata przybywają, aby zobaczyć słynną Sagrada Familia i inne modernistyczne zabytki zaprojektowane przez Gaudiego.

Barcelona to miasto z licznymi i oryginalnymi możliwościami spędzania czasu wolnego, które sprawiają, że chcesz tu wracać. Położona na wybrzeżu Morza Śródziemnego Barcelona słynie z arcydzieł Gaudiego i architektury secesyjnej: jest jednym z najbardziej stylowych miast europejskich.

Miasto jest ośrodkiem nowych trendów w świecie kultury, mody i gastronomii. Dopełnieniem kreatywności artystów i projektantów jest ostrożne podejście do tradycyjnych placówek. Barcelona łączy w sobie urok i spokój historycznego centrum z awangardowymi nowoczesnymi dzielnicami i intensywnym tempem życia w jednym z najczęściej odwiedzanych miast na świecie.

Miasto Sete, położone na południu Francji między laguną Thau a Morzem Śródziemnym, często nazywane jest „Wenecją Langwedocji” ze względu na malownicze kanały, po których pływają łodzie rybackie i wycieczkowe. Sète zostało założone w XVII wieku jako port dla Kanału Południowego (Canal du Midi) i do dziś pozostaje ważnym ośrodkiem rybołówstwa i handlu. Nad miastem góruje wzgórze Mont Saint-Clair, z którego roztacza się panoramiczny widok na słone mokradła i lazurowe wody zatoki.

Sète znane jest nie tylko ze swojego morskiego uroku, ale także z bogatego życia kulturalnego. To rodzinne miasto poety Paula Valéry’ego, którego imieniem nazwano muzeum i morski cmentarz, na którym został pochowany. Latem odbywają się tu wyjątkowe uroczystości — turnieje rycerskie na łodziach (joutes nautiques), tradycja sięgająca średniowiecza. Kuchnia lokalna słynie ze świeżych owoców morza, zwłaszcza ostryg i małży z laguny. Sète to miejsce, gdzie spotykają się duch Morza Śródziemnego, historia, gastronomia i poezja.

Witamy w gościnnym Prowansie! Bramą do tego regionu jest Marsylia – miasto „Marsylianki”, hymnu Francji, oraz słynnego Zamku If. Symbolem Marsylii jest bazylika Notre-Dame de la Garde. Latem można wziąć udział w oprowadzaniu po francusku (3 EUR), a dopłacając 5 EUR wejść na dach, skąd rozciąga się wspaniała panorama miasta. W pobliżu znajduje się opactwo św. Wiktora z ciekawymi katakumbami.

Rejs turystycznym statkiem na Wyspy Frioul pozwala zobaczyć Zamek If – znany z powieści o hrabim Monte Christo. Kulturalnym sercem Marsylii są Cours Julien i plac Jeana Jaurèsa – pełne księgarni, alternatywnych sklepów, klubów i kawiarni. Dwa razy w tygodniu odbywa się tu wielki targ (czwartek i sobota). Wśród atrakcji miasta znajdują się liczne muzea, galerie i dzieła architektury, a także malownicze zatoki zwane kalankami, uznawane za francuskie fiordy.

Nice is the seventh most populous urban area in France and the capital of the Alpes-Maritimes département. The metropolitan area of Nice extends beyond the administrative city limits, with a population of about 1 million on an area of 721 km2 (278 sq mi). Located in the French Riviera, on the south east coast of France on the Mediterranean Sea, at the foot of the Alps, Nice is the second-largest French city on the Mediterranean coast and the second-largest city in the Provence-Alpes-Côte d'Azur region after Marseille. Nice is approximately 13 kilometres (8.1 mi) from the principality of Monaco and 30 kilometres (19 mi) from the French-Italian border. Nice's airport serves as a gateway to the region.

The city is nicknamed Nice la Belle (Nissa La Bella in Niçard), which means Nice the Beautiful, which is also the title of the unofficial anthem of Nice, written by Menica Rondelly in 1912.

The area of today's Nice contains Terra Amata, an archaeological site which displays evidence of a very early use of fire. Around 350 BC, Greeks of Marseille founded a permanent settlement and called it Nikaia, after Nike, the goddess of victory. Through the ages, the town has changed hands many times. Its strategic location and port significantly contributed to its maritime strength. For centuries it was a dominion of Savoy, and was then part of France between 1792 and 1815, when it was returned to Piedmont-Sardinia until its re-annexation by France in 1860.

The natural environment of the Nice area and its mild Mediterranean climate came to the attention of the English upper classes in the second half of the 18th century, when an increasing number of aristocratic families took to spending their winters there. The city's main seaside promenade, the Promenade des Anglais ("Walkway of the English") owes its name to visitors to the resort. The clear air and soft light have particularly appealed to notable painters, such as Marc Chagall, Henri Matisse, Niki de Saint Phalle and Arman. Their work is commemorated in many of the city's museums, including Musée Marc Chagall, Musée Matisse and Musée des Beaux-Arts. Nice has the second largest hotel capacity in the country and it is one of its most visited cities, receiving 4 million tourists every year. It also has the third busiest airport in France, after the two main Parisian ones. It is the historical capital city of the County of Nice(Comté de Nice).
Nice is the seventh most populous urban area in France and the capital of the Alpes-Maritimes département. The metropolitan area of Nice extends beyond the administrative city limits, with a population of about 1 million on an area of 721 km2 (278 sq mi). Located in the French Riviera, on the south east coast of France on the Mediterranean Sea, at the foot of the Alps, Nice is the second-largest French city on the Mediterranean coast and the second-largest city in the Provence-Alpes-Côte d'Azur region after Marseille. Nice is approximately 13 kilometres (8.1 mi) from the principality of Monaco and 30 kilometres (19 mi) from the French-Italian border. Nice's airport serves as a gateway to the region.

The city is nicknamed Nice la Belle (Nissa La Bella in Niçard), which means Nice the Beautiful, which is also the title of the unofficial anthem of Nice, written by Menica Rondelly in 1912.

The area of today's Nice contains Terra Amata, an archaeological site which displays evidence of a very early use of fire. Around 350 BC, Greeks of Marseille founded a permanent settlement and called it Nikaia, after Nike, the goddess of victory. Through the ages, the town has changed hands many times. Its strategic location and port significantly contributed to its maritime strength. For centuries it was a dominion of Savoy, and was then part of France between 1792 and 1815, when it was returned to Piedmont-Sardinia until its re-annexation by France in 1860.

The natural environment of the Nice area and its mild Mediterranean climate came to the attention of the English upper classes in the second half of the 18th century, when an increasing number of aristocratic families took to spending their winters there. The city's main seaside promenade, the Promenade des Anglais ("Walkway of the English") owes its name to visitors to the resort. The clear air and soft light have particularly appealed to notable painters, such as Marc Chagall, Henri Matisse, Niki de Saint Phalle and Arman. Their work is commemorated in many of the city's museums, including Musée Marc Chagall, Musée Matisse and Musée des Beaux-Arts. Nice has the second largest hotel capacity in the country and it is one of its most visited cities, receiving 4 million tourists every year. It also has the third busiest airport in France, after the two main Parisian ones. It is the historical capital city of the County of Nice(Comté de Nice).
 

Livorno is a port city on the Ligurian Sea on the western coast of Tuscany, Italy. It is the capital of the Province of Livorno, having a population of 158,493 residents in December 2017. It has traditionally been known in English as Leghorn.

The origins of Livorno are controversial, although the place was inhabited since the Neolithic Age as shown by worked bones, pieces of copper and ceramic found on the Livorno Hills in a cave between Ardenza and Montenero. The construction of the Via Aurelia coincided with the occupation of the region by the Romans, who left traces of their presence in the toponyms and ruins of towers. The natural cove called Liburna, later transformed into Livorna, before becoming Livorno, is a reference to the type of ship, the liburna, used by Roman navy. Others ancient toponyms include: Salviano (Salvius), Antignano (Ante ignem) which was the place situated before Ardenza (Ardentia) where were the beacons for the ships directed to Porto Pisano.

The name Livorna is mentioned for the first time in 1017 as a small coastal village, the port and the remains of a Roman tower. In 1077, a tower was built by Matilda of Tuscany. The Republic of Pisa owned Livorno from 1103 and built a quadrangular Fort called Quadratura dei Pisani ("Quarter of the Pisans") to defend the port. Porto Pisano was destroyed after the crushing defeat of the Pisan fleet in the Battle of Meloria in 1284. In 1399, Pisa sold Livorno to the Visconti of Milan, in 1405 it was sold to the Republic of Genoa and on 28 August 1421 it was bought by the Republic of Florence.

Between 1427 and 1429, a census counted 118 families in Livorno, including 423 persons. Monks, Jews, military personnel, and the homeless were not included in the census. The only remainder of medieval Livorno is a fragment of two towers and a wall, located inside the Fortezza Vecchia.

Rzym – jedno z najstarszych miast świata, niegdyś stolica Cesarstwa Rzymskiego, dziś stolica Włoch. Położony na siedmiu wzgórzach nad Tybrem, zachwyca pięknem i majestatem, którego nie da się oddać słowami – trzeba tu być. Każda rzeźba, fontanna czy budowla to dzieło sztuki pozostawione przez dawnych mistrzów. Najsłynniejsze atrakcje, które przyciągają turystów, to Koloseum – miejsce dawnych walk gladiatorów, Fontanna di Trevi, Schody Hiszpańskie, Bazylika św. Piotra – największy kościół Europy, a także Fora Cesarskie i Forum Romanum.